Faro - Lissabon
Lissabon tók á móti okkur í svartaþoku. Við vissum ekki fyrri til en við vorum komin á brúna frægu og á leiðinni yfir sáum við hvorki tangur né tetur af borginni. Það var rétt svo að glitti í brúarstólpa við og við.
 |
Vegna Evrópukeppninnar í fótbolta í sumar stendur yfir allsherjar hreingerning í Lissabon. Unnið er að því að mála og flísaleggja byggingar niðri í bæ og vegakerfið er allt í uppnámi. Við fórum ekki varhluta af því, mikið var um hjáleiðir og borgarkortið sem við vorum með stóðst varla. Við komumst þó á leiðarenda að lokum. Á hótelinu mætti okkur óvænt sjón: hótelherbergin voru spegluð. Fram að þessu höfðum við sofið í nákvæmlega eins herbergjum alla ferðina, hvort sem við vorum á Spáni eða í Portúgal. Í Lissabon voru herbergin nákvæmlega eins, nema ákkúrat öfug.
 |
 |
Við fórum fljótlega að leita að næstu metróstöð og reyndist hún vera uppi á horni hjá hótelinu, Saldahna hét stöðin. Hún var fallega skreytt eyrum og risastórum puttum sem voru alltaf að pota í eyrun á Kristjáni. Hann var ekki lengi að svara í sömu mynt. Sjónvarpsskjáirnir vöktu athygli okkar, lestarstjórum Lissabon til mikillar mæðu.
 |
Við tókum gulu og bláu línuna, girasol og azúl, í bæinn og röltum aðeins um. Í okkar fjölskyldu ríkti neyðarástand í matarmálum og neyddumst við til að fara á alræmdan skyndibitastað til að seðja sárasta hungrið. Það má eiginlega segja að það hafi bjargað deginum, púhe.
 |
 |
 |
Full af orku og frönskum gengum við um miðbæinn. Við tókum hundrað ára gamla lyftu upp í jafngamlan útsýnisturn þaðan sem sást vítt um borgina. Hún var falleg í ljósaskiptunum.
 |
 |
 |
Um kvöldið kíktum við á nokkra bari í aðaldjammhverfinu þar sem allt iðaði af lífi. Fyrr um daginn höfðum við gengið sömu götur og velt því fyrir okkur hvers vegna allt væri svona tómlegt og hljótt. Skýringin var semsagt sú að þangað fer enginn fyrir kvöldmat. Í þessu hverfi, eins og á svo mörgum öðrum stöðum í Portúgal, blakti þvottur á snúrum við hvert einasta hús og undir hverjum einasta glugga.
Afmæli í Lisboa
Afmælisbarn dagsins fékk að ráða flestu þennan dag, eins og lög gera ráð fyrir, og skoðuðum við minnismerkið um landafundina, sæfarasafnið og Bélem-turninn. Áður en af því varð kíktum við þó á risastóran fótboltavöll, því hann var í leiðinni, og sáum annan rifinn niður þar við hliðina.
 |
 |
Sæfarasafnð, eða sjóminjasafnið eins og sumir vildu kalla það, var afskaplega skemmtilegt safn með öllum tegundum skipa og skiptatækja. Margir munir úr skipum Vasco de Gama og félaga voru þarna og þá var gaman að skoða. Einhverra hluta vegna voru flugvélar á þessu safni, en þær virtust vera úr sér gengnar. Ein þeirra var úr tré og var notuð í Fyrri heimstyrjöldinni. Þá voru einnig til sýnis alls kyns tegundir af vitum og káetur konunga og drottninga. Svoleiðis fólk hefur greinilega haft það gott um borð í skipi.
 |
 |
 |
Frá safninu lá leiðin niður að landafundamerkinu. Við fórum ekki upp en skoðuðum það því meira utan frá. Brúin fræga sést vel þaðan og er flott í góðu veðri.
 |
 |
Turninn í Bélem stendur við ána en stóð áður lengra inni í landi. Í jarðskjálfta breyttist árfarvegurinn og því stendur turninn þarna núna. Hann er flottur en við nenntum ekki inn í hann enda röð. Svo var veðrið líka svo yndislegt að við vildum helst af öllu vera úti og spóka okkur hjá pálmatrjám.
 |
 |
Við breyttum út af venjunni og tókum sporvagninn heim í staðinn fyrir lestina. Sporvagn þessi er númer 28 og er frægur að endemum. Hann liggur um þröngar og brattar götur þar sem enginn getur mætt honum og gangandi vegfarendur verða að þrýsta sér upp að húsveggjum til að hleypa honum framhjá. Við gleymdum að fylgjast með útsýninu vegna þess vagnstjórinn var skemmtilegur. Hann reifst og skammaðist, það var sko engin miskunn hjá Magnúsi. Það var með naumindum að við kæmumst inn í vagninn, hann er svo vinsæll, en sem betur fer höfðum við skóhornið meðferðis og gátum troðið okkur inn. Ekki voru allir jafnheppnir og við því margir þurftu að bíða eftir næsta vagni.
 |
 |
 |
Um kvöldið lá leiðin á fadostað en fadosöngvar eru víst einkennandi fyrir Lissabon og þá er hvergi að finna annars staðar. Lögin eru tregafull og textarnir ljúfsárir, fjalla um ást í meinum og eitthvað slíkt.