Frásögn af lífi í ellefu víddum
Þórdís hóf leikskólaaðlögun sína 8. desember. Þessa fyrstu viku vorum við tvær saman á Gulu deildinni í tvo klukkutíma á hverjum degi. Það gekk bara vel, Þórdísi leist ágætlega á sig en mamman var náttúrlega með hjartað í buxunum og neikvæðnina í botni.
Á mánudeginum í viku tvö var látið reyna á hálftíma aðskilnað. Ég kvaddi og skrapp í kaffi. Þegar ég kom upp var Þórdís útgrátin og óánægð en tók fljótt gleði sína á ný og gleymdi sér við leik og störf. Daginn eftir var hún ein á Gulu í klukkutíma, hún ríghélt sér í dúkku og grét nánast allan tímann. Þegar ég kom aftur var hún ánægð að sjá mig og hélt svo áfram að leika.
Á heimleiðinni þennan þriðjudag skruppum við á heilsugæslustöðina og létum líta aðeins á munninn á Þórdísi. Var hún þá greind með gin- og klaufaveiki auk þess sem hún hafði nælt sér í augnsýkingu. Gin- og klaufaveikin var hundleiðinleg og ekki skánaði ástandið þegar Áslaug Edda smitaðist. Ekki fór Þórdís meira á leikskólann þá vikuna.
Í dag fengum við nýja dropa í augun sem eru á batavegi. Þær systur voru þó báðar hálfslappar í morgun og fengu að vera heima með mér. Þórdís ætlar ekkert á leikskólann aftur fyrr en á næsta ári (!) en Áslaug Edda ætlar hugsanlega að fara á morgun.
Stelpurnar fá í skóinn. Þórdísi er nokk sama en Áslaugu þykir jólasveinninn ógurlega spennandi.
Kvöldið áður en Stekkjastaur var væntanlegur kallaði hún á okkur eftir að hún var farin inn í rúm: Ég ætla að segja takk við jólasveininn þegar hann kemur að gefa mér í skóinn. Við þurftum þá að útskýra að börn þyrftu að vera steinsofandi þegar sveinki kæmi, annars væri hætta á því að þau fengju ekki neitt. Áslaug tók þetta trúanlegt og steinsvaf til morguns, en fyrsta morgunverkið var að sjálfsögðu að kíkja í skóinn!
Stekkjastaur gaf stelpunum endurskinsmerki sem þær voru mjög ánægðar með. Giljagaur gaf mandarínur en Áslaugu þótti nú ekki sérlega mikið til þeirra koma. Hún sagðist heldur hafa viljað þykjustunni mandarínur. Von er á Stúfi í nótt, ég er viss um að hann kemur með eitthvað fallegt enda hafa stelpurnar verið sérlega stilltar og góðar í dag.
Við fórum á jólaball Sólhlíðar í dag. Þar var dansað í kringum jólatré og sungið og svo komu jólasveinar í heimsókn og gáfu öllum krökkum pakka. Báðar voru stelpurnar ófeimnar við þá en Þórdís var sýnu áræðnari, hún þorði að minnsta kosti að skammast svolítið í þeim á sinn einstaka hátt.
Þá er viðburðarík helgi að baki og viðburðarík vika framundan. Á laugardagsmorguninn fórum við mæðgurnar í Húsdýragarðinn og skautuðum þar um í hundrað ár, eins og Áslaug Edda vildi meina. Hápunktarnir voru geitaklappið, selirnir og hringekjan.
Þórdís Ólöf var ekki vitund hrædd við geitina og vildi helst fara á bak. Áslaugu fundust hornin mest spennandi en var samt smeyk um að stinga sig á þeim. Í hringekjunni var aðalsportið að skipta um hest með reglulegu millibili og náði Áslaug Edda næstum því að prófa öll sætin sem í boði voru í einni ferð. Í Vísindatjaldinu kynntumst stelpurnar fiskunum og Áslaug bjó til risastóra sápukúlu.
Í gær fengum við Ísoldu, Karólínu og foreldra þeirra í hálfmánabakstur. Það er hefð innan fjölskyldunnar að baka hálfmána að hætti ömmu og afa, og í þetta skiptið höfðu þau meira að segja sjálf búið til deigið handa okkur. Við þurftum því einungis að stinga út og baka. Sultan sem varð fyrir valinu var hindberjasulta, mjög góð í hálfmánana fannst mér.
Stelpurnar sýndu bakstrinum ekki mikinn áhuga. Þær eldri voru uppteknar við að leika sér og hinar yngri vildu helst bara borða smákökudeigið, skiljanlega.
Eftir baksturinn fórum við í bæinn að skoða jólaljósin og jólatréð á Austurvelli. Við kíktum líka í Kolaportið og keyptum reyktan silung til jólanna og Hello Kitty dúkku fyrir Áslaugu. Þær hafa verið óaðskiljanlegar síðan.
Ekkert varð úr leikskólaaðlöguninni í gær því Þórdís vaknaði með hita, hósta og hor. Var með rúmlega 39 stig í gærkvöldi svo það var heldur enginn leikskóli í morgun. Skólagangan frestast að öllum líkindum framyfir helgina.
Í morgun fórum við á foreldrafund með leikskólakennaranum hennar Áslaugar. Allt gengur vel á Grænu deildinni og Áslaug unir sér vel. Það var fátt sem kom okkur á óvart á fundinum. Áslaug er nefnilega söm við sig, horfir á hvernig hinir bera sig að áður en hún dembir sér í hlutina sjálf.
Það verður fróðlegt að sjá hvort Þórdís Ólöf geri ekki akkúrat þveröfugt.
Það er stór dagur í lífi Þórdísar á morgun því þá hefst leikskólaaðlögunin. Við eigum að mæta á Gulu deildina á Sólhlíð klukkan tíu og vera í klukkutíma. Fjölskyldumeðlimir eru mjög spenntir fyrir þessu en sjálf er Þórdís sallaróleg. Henni mun þó örugglega þykja gaman að fá að skoða Gulu deildina á morgun. Þar verður hún yngsta barnið, en alveg örugglega það sniðugasta og skemmtilegasta...
Hún Þórdís er algjör klifurköttur og ólíkt stóru systur hennar þarf hún stöðuga gjörgæslu svo hún komi sér ekki í vandræði. Í dag klikkaði mamman á gjörgæslunni og sú litla datt með munninn beint á hornið á bassaboxinu. Það blæddi svo mikið að það eina sem mér datt í hug að gera var að hlaupa út á heilsugæslu og láta hjúkrunarkonu og lækni líta á hana.
Sárið mun gróa að sjálfu sér og ekki þarf að sauma. Framtennurnar eru fastar, en vá hvað mér brá. Sárið er ljótt en er undir vörunum og sést því ekki. Þórdís kennir sér einskis ills núna og vonandi verður hún fljót að jafna sig.