Dagbók Kristjáns og Stellu

Ein tönn til og veikindi

Tönn númer fimm kom fyrir helgi. Þessi tönn var nokkuð óvænt því ekkert hafði borið á pirringi hjá Þórdís. Nú er sú litla með lítið frekjuskarð, sem kemur kannski ekki á óvart miðað við karakterinn, en það er spurning hvort skarðið minnki ekki með tilkomu fleiri tanna.

Þórdís fékk gubbupest í nótt en er að mestu búin að jafna sig núna. Áslaug fékk einmitt álíka gubbupest þegar hún var ellefu mánaða, og þá líkt og nú veiktist ég líka. Í veikindum næturinnar uppgötvaði Þórdís hvernig maður kemur óskum sínum á framfæri með bendingum. Þegar hún var þyrst labbaði hún einfaldlega inn í eldhús og benti á bolla sem hún hafði drukkið vatn úr stuttu áður. Dugleg stelpa.

Í dag var hringt af leikskólanum því Áslaug var komin með gubbupestina líka. Baldur kom og var hjá Dísu á meðan ég hljóp til að ná í Áslaugu. Jói afi hjálpaði okkur líka heilmikið í dag, hann fór með Áslaugu á leikskólann, sem var nú heilmikið ævintýri í sjálfu sér, og var með okkur stelpunum seinni partinn.

Stella | klukkan 21:01