Frásögn af lífi í ellefu víddum
Ég synti yfir Fossvog í dag. Gunni skutlađi mér og tveimur öđrum vinnufélögum út á Kársnes í vesturbć Kópavogs og ţađan syntum viđ í köldum sjónum norđur í Nauthólsvík. Fyrir mig var ţetta eins konar symbólískur flutningur. Ég hef veriđ Kópavogsbúi alla ćvi en er nú búinn ađ kaupa mér íbúđ í Hlíđunum og var ţví í vissum skilningi ađ hleypa heimdraganum međ ţví ađ synda ţarna á milli.
Í sumar höfum viđ vinnufélagarnir fariđ vikulega í sjósund. Ţá tökum viđ ađeins lengra hádegishlé og skjótumst út í Nauthólsvík ţar sem öll ađstađa er til fyrirmyndar.
Fyrsta skiptiđ var hrikalega kalt. Ţá rétt gátum viđ stungiđ okkur í kaf áđur en viđ hlupum skríkjandi í heita pottinn. Í annađ skiptiđ syntum viđ frá siglingaklúbbnum og inn í ylströndina. Eftir ţađ fóru sundferđirnar ađ lengjast smám saman og fljótlega var ljóst ađ Fossvogurinn yrđi engin fyrirstađa. Eins og sannađist í dag.
Nćst á dagskrá er Viđeyjarsund.
Kristján | klukkan 21:25
Til hamingju međ ţennan áfanga. Líklega syndirđu einhvern tíma yfir Ermarsund.
Vá, kraftur í ţér. Ég hef nú ekki fariđ í sjóin síđan áđur en ég varđ ólétt. Metiđ mitt er enn 70 mínútur í sjónum ţegar ég synti međ Lafleur inn voginn og til baka. Ég ţarf greinilega ađ fara ađ drífa mig aftur! Annars hitti ég Áslaugu Eddu í sandkassanum á leikskólanum í síđustu viku, ţar sem ég og Hjalti vorum í ađlögun. Skilađi hún kveđjunni?
Til hamingju. Flott hjá ţér!