Frásögn af lífi í ellefu víddum
Þó svo að Áslaug Edda hafi verið altalandi (og sítalandi líka) síðan hún var átján mánaða hefur hún alltaf átt í erfiðleikum með errin. Errin hafa hljómað eins og ell úr hennar munni, okkur foreldrunum til mikillar skemmtunar oft á tíðum. Áslaug Edda talaði nefnilega um blandala í staðinn fyrir brandara og gat ekki gert greinarmun á orðunum gras og glas þótt hún heyrði greinilegan mun.
En nú eru sumsé errin komin og þau eru alveg einstaklega skýr og greinileg. Þó ég sakni svolítið að heyra ellin á óvæntum stöðum er ég fegin að Áslaug kann nún að segja err. Það er eiginlega bara svolítið fyndið og sætt hvað hún segir þau skýrt og skilmerkilega.
Stella | klukkan 20:43
Já, þið verðið endilega að koma í kakó og smákökur í desember. Ég segi einmitt það sama um stelpurnar þínar, maður veit ýmislegt um þær en hefur lítið séð af þeim.
R-in eru fín. Þess eru dæmi að börn verði svo montin að geta sagt þau að þau fara að setja þau út um allt, líka þar sem hvorki er R eða L.
Sólblómafræin eru alltaf vinsæll tungubrjótur.
Ég ætla að sjá hvort hún geti sagt sólblómafræ, það verður fróðlegt að heyra hvernig það orð hljómar hjá Áslaugu.
Eins ætla ég að gá hvort rúsínur heiti ennþá lúsísínur.
Gott að þetta sé komið. Kári okkar hét Káli þar til hann var tæplega fjögurra ára. :)
Fyndið hvað þetta getur verið miserfitt hjá þessum elskum.
Hilmi vantar íslensk hljóðáhrif.... lýsir sér í að "FÚ átt að hjálpa mér!"
R-in hinsvegar hafa aldrei verið flókin ;)
Ég verð endilega að hitta littlu snúllurnar ykkar um jólin. Það er svo gaman að heyra hvað þær eru að basla en skrítið samt að hafa aldrei hitt þær.