Frásögn af lífi í ellefu víddum
Þórdís Ólöf er kvefuð. Hugsanlega hefur hún nælt sér í kvefið í útilegunni en það plagar hana dálítið núna. Horsuga var sett á innkaupalistann og hefur það apparat verið óspart notað í dag og í gær.
Ég ætlaði reyndar aldrei að kaupa horsugu framar því Áslaug Edda þoldi ekki græjuna og byrjaði að góla um leið og hún sá hana. Þórdís Ólöf er ólík systur sinni að því leyti að hún byrjar að hlæja þegar hún sér hana og því höfum við ekkert samviskubit yfir að snýta barninu svona duglega.
Í átta mánaða skoðuninni um daginn kom í ljós að Þórdís er 72 cm og vegur 8 kíló. Á sama aldri var Áslaug kílóinu þyngri, en það hefur munað þessu sama kílói á þeim systrum frá fæðingu.
Þórdís hefur nú skriðið um allt frá því hún var tæplega sjö mánaða og fer sífellt hraðar. Það eru engar hindranir á vegi hennar, hún fer yfir þröskulda og jafnvel upp tröppur ef því er að skipta.
Fyrir tveimur vikum eða svo byrjaði Þórdís að standa upp og stendur nú upp hvar sem færi gefst. Það er mjög gaman að fylgjast með því og viðbrögðum stóru systurinnar við dugnaðinum í þeirri litlu: Sjáðu mamma! Þórdís stóð upp af því ég er búin að kenna henni það!
Áslaug Edda er orðinn reynslubolti í útilegum því hún fór í sína aðra útilegu nú um helgina. Þórdís Ólöf er ennþá byrjandi, en umrædd útilega var hennar fyrsta. Þær stóðu sig báðar mjög vel og létu eins og þær hefðu ekki gert annað en að sofa í tjaldvagni.
Öll áttum við það sameiginlegt að hafa ekki sofið áður í tjaldvagni. Það var ósköp notalegt og talsvert ólíkt því að sofa í tjaldi. Maður þurfti ekkert að bogra neitt og svaf langt fyrir ofan jörðina í alvöru rúmi með alvöru sæng. Hitablásarinn kom að góðum notum, en hitastigið fór niður í eina eða tvær gráður um nóttina.
Nú er vonandi stutt í næstu útilegu. Áslaug heimtar að fara sem fyrst og við hin tökum undir það.
Ég er tómum vandræðum þessa dagana en sem betur fer eru vandræðin ekkert stórvægileg. Þau eru eiginlega hálfvandræðaleg ef ég á að segja eins og er. Þannig er nefnilega að mig hefur lengi langað í alvöru hrærivél og hef nú í nokkurn tíma verið að velta fyrir mér hvers konar hrærivél ég eigi að kaupa mér.
Í fyrstu komst ekkert annað að en KitchenAid og þá átti hún helst að vera í einhverjum skemmtilegum lit. Upphaflega þótti mér þessi rauða fallegust, svo sá ég eplagræna og loks fannst mér þessi appelsínugula svölust. Nú er ég hins vegar orðin afhuga litunum og mundi annað hvort fá mér hvíta eða kremaða.
En þá er það spurningin um tegund því nú fór ég að skoða Kenwood hrærivélar líka og þær eru einnig býsna töff í útliti. Kenwood eru aðeins ódýrari en KitchenAid en miklu kröftugri. Til dæmis er hægt að fá 1200 watta hrærivél frá Kenwood á sama verði og 300 watta KitchenAid. Hvað þýða þessar tölur og skipta þær einhverju máli fyrir venjulegt fólk?
Úrval aukahluta fyrir Kenwood og KitchenAid er svipað. Ég veit ekki hvor er háværari, en það finnst mér skipta miklu máli. Maður hefur heyrt að KitchenAid endist mannsaldur, en gerir Kenwood það ekki líka?
Hvað segja lesendur dagbókarinnar um þetta mál? Hvorum hópnum tilheyrið þið, Kenwood eða KitchenAid? Hvað á ég að gera ef ég vil fá eina almennilega græju í eldhúsið mitt?
Sem betur fer varð engin eyrnabólga úr kvefinu hennar Þórdísar Ólafar. Hún er búin að vera hress og kát síðustu daga og er að mestu laus við kvefið. Við fengum tvær erfiðar veikindanætur í síðustu viku, Þórdís vakti meira og minna báðar næturnar og í minningunni finnst mér hún hafa öskrað allan tímann. Við Kristján skiptumst á að sofa en vorum frekar grá og guggin dagana á eftir. Sem betur fer hafa stelpurnar alltaf sofið vel og svefnlausar nætur heyra því til algjörra undantekninga hjá okkur.
Áslaug og Þórdís eru alltaf jafngóðar saman. Áslaug er að kenna litlu systur að tala og er sjálf í hálfgerðri talþjálfun. Hún á nefnilega í smá vandræðum með nafnið sitt, ber það alltaf fram Áglau, og nafn systur sinnar ber hún fram sem Sóldís. Þórdís kann að segja mamma en hún segir líka dada og namm. Ég er mjög spennt að heyra hvað stóra systir verður kölluð.
Í góða veðrinu í gær hjóluðum við niður í Nauthólsvík. Stelpurnar undu sér vel í hjólavagninum og voru miklu ánægðari núna en síðast. Ég held að það sé vegna þess að við þurrkuðum af rúðunum og nú sáu þær vel út. Áslaug bjó til sandkastala, skreytti hann með steinum og skeljum og sótti vatn til að búa til síki. Þórdís skreið um allt, borðaði sand og reif flatköku niður í þúsund litla mola. Frábær strandferð og við hlökkum til að fara aftur. Þá ætlum við að taka með okkur sundfötin.
Það hefur ýmislegt drifið á daga okkar síðustu tvær vikurnar. Eyrnabólgan er löngu búin og farin en nú er nýtt kvef á byrjunarstigi hjá Þórdísi og vonum við bara að það berist ekki í eyrun líka. Áslaug Edda er lasin heima með okkur í dag, en veikindin lýsa sér í miklum hressileika á daginn en háum hita á kvöldin.
Þórdís Ólöf er átta mánaða í dag og í tilefni af því stóð hún upp áðan og hélt sér í. Fyrir tæpum mánuði fór hún að skríða og fer ansi hratt um íbúðina. Hún er mikið á ferðinni enda vill hún helst vera þar sem stóra systir er, en Áslaug hleypur mikið um á milli herbergja eins og gefur að skilja.
Þær systur fóru á sinn fyrsta Tortudag nú um helgina. Áslaug dreifði áburði en Þórdís skoðaði gras og steina og reyndi að sjálfsögðu að stinga öllu upp í sig. Á Tortu hittum við frændur og frænkur og fengum okkur pikknikk saman í lautinni að lokinni áburðardreyfingu.
Sigrún amma er í heimsókn frá Noregi. Stelpurnar hafa brallað ýmislegt skemmtilegt með henni og hafa meira að segja fengið pössun hjá henni eitt kvöld á meðan við foreldrarnir brugðum okkur af bæ.