Frásögn af lífi í ellefu víddum
Nú erum við búin að vera í viku á Íslandi og líður bara ágætlega í hálftómri íbúðinni. Bergmálið er reyndar svolítið hvimleitt, sérstaklega þegar Áslaug Edda og Þórdís Ólöf gráta báðar í kór, svo við erum farin að hlakka mikið til að fá dótið okkar úr gámnum snemma í næstu viku.
Síðan við komum hingað til landsins höfum við verið að útrétta ýmislegt. Við skráðum okkur inn í landið, skoðuðum leikskólann hennar Áslaugar Eddu og keyptum bíl.
Áslaug Edda byrjar á leikskólanum um leið og fólk fæst til starfa. Hún er komin með pláss en fær ekki að byrja fyrr en búið er að manna stöðuna. Vonandi rætist úr þessu sem fyrst en Áslaug Edda er orðin ansi leið á rútínuleysi undanfarinna daga.
Það var skrítið að ganga frá leikskóladótinu hennar Áslaugar Eddu í dag. Í foreldraviðtali í gær fengum við Kristján möppuna hennar heim en í möppunni er að finna alls konar myndir og dót sem Áslaug Edda hefur verið að föndra síðan hún byrjaði á Månen.
Ida og Frederik höfðu í foreldraviðtalinu ekkert nema gott að segja um frammistöðu Áslaugar Eddu á leikskólanum. Hún er hvers manns hugljúfi, leikur við alla krakkana og talar mikið bæði við fóstrur og börn. Hún er hjálpsöm, fylgist vel með og er fljót að tileinka sér nýja hluti. Hún talar sænsku á leikskólanum og þýðir stundum úr íslensku yfir á sænsku. Ef hún ekki skilst er hún dugleg að gera sig skiljanlega á annan hátt en með tali.
Í dag var svo síðasti dagurinn á Månen. Það var haldin kveðjuveisla Áslaugu til heiðurs, allir krakkarnir fengu ís og svo fékk Áslaug knús frá þeim öllum í lok dags. Ida vildi helst ekki sleppa af henni hendinni og sagði að það versta við að vinna á leikskóla væri að þurfa að kveðja krakkana.
Áslaug Edda lét tár Idu og mömmu sinnar ekkert á sig fá og segist hlakka mikið til að byrja á nýjum leikskóla á Íslandi. Hún er strax orðin spennt að kynnast skemmtilegum krökkum úr Hlíðunum.
Við fengum tóman gám hingað á Sandhamnsgötuna í morgun og stuttu síðar komu burðarmennirnir frá Actus sem ég hafði ráðið til að bera búslóðina okkar út í gáminn. Ég bókaði þá í þrjá tíma en fagmennirnir voru svo snöggir að ferja sófann og bókahillurnar út á götu að þetta tók ekki nema rúman einn tíma. Þeir tóku þrjá til sex kassa í hverri ferð!
Gámurinn var sóttur aftur síðdegis í dag og um helgina mun hann taka lestina til Gautaborgar þar sem hann verður síðan hífður um borð í flutningaskipið Lóm sem siglir til Íslands.
Stelpurnar sjá leikföngin sín ekki aftur fyrr en eftir tíu daga þegar dótið skilar sér í nýju íbúðina okkar í Hlíðunum.
Ég fór með Þórdísi í þriggja mánaða skoðun og sprautu í dag. Stúlkan lengist vel, er orðin 63 cm, en þyngdin fylgir ekki lengdinni alveg eftir. Hún þarf því helst að vera aðeins duglegri að drekka samkvæmt hjúkkunni. Við höfum engar áhyggjur af þessu enda hefur Þórdís Ólöf aldrei kvartað undan hungri. Hún sefur mjög vel og er kát þegar hún vakir og það er fyrir öllu.
Þórdís fékk tvær sprautur, eina í hvort læri, og stóð sig eins og hetja. Hún fékk ekki hita um kvöldið því ég gaf henni hitastillandi áður en hitinn lét á sér kræla. Mín var því alveg eins og hún á að sér að vera í framhaldi af sprautunni.
Á leiðinni heim frá lækninum fórum við mæðgur í Fältarann og keyptum nýjan kuldagalla á Áslaugu Eddu. Bleiki gallinn var orðin svolítið slitinn og sjúskaður og var alveg kominn tími á næstu stærð fyrir ofan. Nýi snjógallinn er brúnn Polarn O. Pyret samfestingur sem virkar voðalega hlýr og notalegur.
Þar sem fatamátun er eitt það skemmtilegasta sem Áslaug Edda veit um var ekki neinum vandkvæðum bundið að fá hana til að prófa nýja gallann þegar hún kom heim af dagis. Gallinn er aðeins of stór akkúrat núna, en þannig á það líka að vera svo hún geti notað hann hluta úr næsta vetri líka, alveg fram í janúarútsölurnar 2009.
Ég vaknaði um miðja nótt með ægilegan verk í hægra eyra. Sársaukinn minnkaði aðeins þegar leið á morguninn en ég fór nú samt til læknis þegar hann opnaði á mánudaginn. Þar var ég greindur með bráðaeyrnabólgu og á að taka penisillín í sjö daga.
Í hádeginu í dag lét ég loks verða af því að smakka þjóðarrétt Svía, nefnilega stekt strömming med potatismos. Steikta síldin er á matseðlinum í mötuneytinu tvisvar til þrisvar í viku en ég hef ekki lagt í hana fyrr en nú. Það er ekki hægt að búa í Svíþjóð í rúmt ár án þess að smakka svona þjóðlegan rétt, hugsaði ég. Til að gera langa sögu stutta bragðaðist sílidn afarvel svo ég sé ekki eftir neinu.
Í Svíþjóð er stundum sagt að Íslendingar bæti -ur aftan við öll orð, samanber orðasambandið þungur hnífur sem er oft nefnt sem dæmi um þessa svokölluðu áráttu þjóðar okkar.
Nú get ég loksins verið sammála Svíunum. Áslaug Edda er nefnilega farin að bæta -ur aftan við ótalmörg orð sem ekki eiga að hafa þessa endingu og sem hún hefur sagt rétt fram að þessu.
Dæmi um -ur orðin hennar Áslaugar eru: löppur, vatnur, mjólkur, rassur og boltur.
Áslaug Edda og ég fórum saman að renna á snjóþotu nú í morgunsárið. Það er mátulegur snjór úti, nógu mikið til þess að hægt sé að renna en nógu lítið til þess að maður komist úr sporunum með góðu móti.
Það voru margir í brekkunni góðu en Áslaug renndi sér í aðeins minni halla við hliðina á stóru brekkunni. Ég ýtti henni niður í snjóþotunni og rann svo sjálf stjórnlaust á eftir henni öðru fólki í brekkunni til mikillar ánægju. Ég viðurkenni að ég var ekki rétt klædd og strigaskór eru líklega ekki bestu skórnir til að leika sér á í skíðabrekku.
Þegar við komum heim fengum við heitt súkkulaði sem Kristján bjó til af sinni alkunnu snilld. Áslaug Edda var mjög ánægð með renneríið en ætlar að fá sér stærri snjóþotu við fyrsta tækifæri. Þá getum við líka kannski rennt okkur saman niður á þotunni.
Það er komið eitt ár síðan við fluttum til Stokkhólms. Nú er snjór yfir öllu en fyrir einu ári síðan var jörðin sem betur fer auð. Bíllinn sem við keyrðum á hingað norður eftir var nefnilega á sumardekkjum, og drusla í ofanálag, og við værum sennilega enn á leiðinni ef færðin hefði verið eins slæm og hún er núna.
Þórdís Ólöf átti þriggja mánaða afmæli 2. janúar sem við steingleymdum. Maður mælir aldur barnanna hvort sem er í vikum framanaf, en þegar ég hugsa um það hef ég ekkert pælt sérstaklega í því hvað litla stelpan mín er gömul. Hún er ennþá bara pons.
Þegar Áslaug Edda var pons var ég alltaf með á hreinu hversu margra vikna hún var og við gleymdum ekki þriggja mánaða afmælinu hennar 9. febrúar. En þá höfðum við náttúrlega minna að gera. Nú njótum við þess að sjá um tvær yndislegar stelpur og þeim er hvort sem er alveg sama hvort þær séu þriggja mánaða eða tólf vikna.
Til að fagna þessum gleymdu tímamótum komu Begga, Ingó og Hilmir í mat í kvöld. Það er alltaf gaman að hitta nágrannana fyrrverandi og skemmtilegt að fylgjast með samskiptum Hilmis og Áslaugar. Þau eru orðin svo stór og dugleg og ná ágætlega saman.
Áslaug Edda fór á leikskólann í dag eftir jólafríið. Það var fámennt á deildinni og greinilegt að sumir taka frí alveg fram á mánudag. Áslaug Edda var hins vegar orðin svo spennt að hitta vini sína aftur eftir jólin að við sáum enga ástæðu til að halda henni heima mikið lengur.
Áður en Áslaug Edda fór minnti ég hana á að láta vita ef hún þyrfti að komast á klósettið, enda var hún bleiulaus. Við vorum nú samt búin að gera ráð fyrir slysum og því sendi ég bunka af hreinum nærfötum, auka buxur og auka sokkabuxur með í poka. Ég var líka búin að panta þvottatíma í kvöld ef ske kynni að öll fötin yrðu óhrein í lok dags.
Þegar ég sótti Áslaugu um þrjúleytið var hún í sömu fötum og í morgun og fóstrurnar sögðu að hún hefði verið mjög dugleg að pissa í klósettið í dag. Aukafötin fara aftur með á morgun til öryggis en ég held ég sleppi því að bóka allar þvottavélarnar annað kvöld.
Árið byrjar vel í gula húsinu. Það sváfu allir vel á nýársnótt og vöknuðu á sama tíma og venjulega. Morgunrútínan okkar var eins og aðra morgna, við Áslaug tókum úr uppþvottavélinni, ég hjálpaði henni að leggja á borðið og hún hjálpaði mér að búa til kaffið.
Rútínan tók þó smá breytingum yfir jólin. Í stað þess að Áslaug Edda fái hreina bleiu þegar hún vaknar fær hún hreinar nærbuxur. Hún sefur með bleiu, bæði á nóttunni og í hádeginu, en eftir hádegislúrinn er bleian alltaf þurr. Það hefur gengið mjög vel að venjast bleiuleysinu, örfá slys eins og gengur og gerist en ekkert alvarlegt. Áslaugu Eddu finnst mikið sport að vera í nærbuxum því það eru bara bebis eins og Þórdís Ólöf sem ganga með bleiu.
Við gerum ráð fyrir að Áslaug fari bleiulaus á leikskólann eftir jólafríið, þau hafa verið dugleg að leyfa henni að pissa í klósett á Månen og býst ég við að allir verði hinir ánægðustu með breytinguna þar. Við sendum slatta af aukafötum með til öryggis.