Frásögn af lífi í ellefu víddum
Nú eru öll veikindi að baki og hér búa tvær sumarstelpur sem eru uppgefnar á kvöldin eftir langan dag.
Þreytan skín aðallega í gegn hjá Áslaugu sem er hætt að leggja sig á daginn. Maður veit að hún er orðin þreytt þegar það heyrist í henni: Ég var að tala, en þá byrjaðir þú að tala og greipst fram í fyrir mér þegar ég var að tala... Svona getur hún haldið áfram út í eitt, þar til hún sofnar eða þangað til við förum í sund eins og við gerðum í gærkvöldi.
Þær systur fóru í sunnudagsbíltúr með afanum og ömmunni úr Fagrahjalla á sunnudaginn. Foreldrarnir fóru í göngu upp að Glym en systurnar keyrðu á blómasýningu austur í Hveragerði og komu ægilega forframaðar til baka, búnar að fara á fínt veitingahús og allt.
Þórdís hermir venju samkvæmt allt eftir systur sinni og stundum er hún eins og bergmálið hennar. Ef Áslaug Edda setur á sig hjálm vill Þórdís líka fá hjálm, jafnvel þótt hún eigi ekkert hjól. Ef Áslaug er með svala en Þórdís með trópí, hendir sú litla sínum út í horn og grípur tækifærið þegar sú eldri ekki sér til og klárar allan svalann hennar. Þetta þarf mamman að passa svo Áslaug Edda verði ekki sár, en hún á líka að læra að passa upp á dótið sitt.
Áslaug Edda var veik alla síðustu viku. Hún fékk hita á sunnudegi sem jókst eftir því sem leið á vikuna og hún varð sífellt slappari. Á fimmtudegi fór hún aðeins að hressast en á fimmtudagskvöldi var kominn hósti í kroppinn. Á föstudegi fórum við til læknis, en það var lítið við þessari pest að gera.
Í gær var Áslaug búin að vera nógu lengi inni að eigin sögn og orðin verulega leið á inniveru. Við mæðgur fórum því saman í kaffi á Kjarvalsstöðum en það er ein af hennar uppáhaldsiðjum. Í morgun vaknaði hún svo eldhress og nú standa vonir til að veikindin séu liðin hjá.
Þórdís slapp við þessi veikindi og mætti hress á leikskólann alla vikuna. Henni hefur farið svo fram í orðaforða síðustu daga, hún setur saman orð eins og hún eigi lífið að leysa og svo er hún líka einstaklega dugleg að syngja. Afi minn og amma mín úti á bakka búa er uppáhaldslagið þessa dagana.
Mikið notaðir frasar eru til dæmis: Emma dúkka lúlla oná (ofan á sófanum altsvo), Día dúlla sem þýðir Dísa dugleg, bíla óó og fleiri og fleiri.
Hér sitja tvær nývaknaðar litlar stelpur og horfa á Barbapabba á youtube eins og þær eigi lífið að leysa. Þær eru farnar að kunna þættina utan að eftir stíft áhorf síðan í vetur, og svei mér þá ef þær eru ekki farnar að læra smávegis frönsku líka. Franskan hjá mömmunni er að minnsta kosti ekki jafnryðguð og hún var fyrr í vetur.
Uppáhaldskarakter Áslaugar Eddu er Barbafín því hún er alltaf svo fín og ekki skemmir heldur fyrir að hún er öll í bleiku eins og sumir aðrir. Þegar Þórdís Ólöf var pínulítil tók hún miklu ástfóstri við Barbakæran og hefur sú aðdáun haldist æ síðan.
Þar til í gær áttu Þórdís og Barbakær það sameiginlegt að vera með hárið allt út í loftið. Við drifum okkur hins vegar í löngu tímabæra klippingu með hana á dögunum og nú hefur aldeilis birt yfir andlitinu á minni. Toppurinn er kominn hátt upp á ennið og Dísa er orðinn heilmikill krakki. Klippingin gekk mun betur en ég þorði að vona og allir stóðu sig með mikilli prýði.