Frásögn af lífi í ellefu víddum
Ég synti yfir Fossvog í dag. Gunni skutlaði mér og tveimur öðrum vinnufélögum út á Kársnes í vesturbæ Kópavogs og þaðan syntum við í köldum sjónum norður í Nauthólsvík. Fyrir mig var þetta eins konar symbólískur flutningur. Ég hef verið Kópavogsbúi alla ævi en er nú búinn að kaupa mér íbúð í Hlíðunum og var því í vissum skilningi að hleypa heimdraganum með því að synda þarna á milli.
Í sumar höfum við vinnufélagarnir farið vikulega í sjósund. Þá tökum við aðeins lengra hádegishlé og skjótumst út í Nauthólsvík þar sem öll aðstaða er til fyrirmyndar.
Fyrsta skiptið var hrikalega kalt. Þá rétt gátum við stungið okkur í kaf áður en við hlupum skríkjandi í heita pottinn. Í annað skiptið syntum við frá siglingaklúbbnum og inn í ylströndina. Eftir það fóru sundferðirnar að lengjast smám saman og fljótlega var ljóst að Fossvogurinn yrði engin fyrirstaða. Eins og sannaðist í dag.
Næst á dagskrá er Viðeyjarsund.
Þó svo að Áslaug Edda hafi verið altalandi (og sítalandi líka) síðan hún var átján mánaða hefur hún alltaf átt í erfiðleikum með errin. Errin hafa hljómað eins og ell úr hennar munni, okkur foreldrunum til mikillar skemmtunar oft á tíðum. Áslaug Edda talaði nefnilega um blandala í staðinn fyrir brandara og gat ekki gert greinarmun á orðunum gras og glas þótt hún heyrði greinilegan mun.
En nú eru sumsé errin komin og þau eru alveg einstaklega skýr og greinileg. Þó ég sakni svolítið að heyra ellin á óvæntum stöðum er ég fegin að Áslaug kann nún að segja err. Það er eiginlega bara svolítið fyndið og sætt hvað hún segir þau skýrt og skilmerkilega.
Úti á svölum sefur Þórdís Ólöf sinn fyrsta lúr í svalavagni. Hún sofnaði fljótt og vel þrátt fyrir nýtt umhverfi en hingað til hefur Þórdís ýmist tekið lúrinn í eigin rúmi eða í vagninum sínum þegar við erum úti að ganga. Svalirnar eru akkúrat mátulega stórar fyrir vagninn og ég get setið inni í stofu og fylgst með svefnpurrkunni út um gluggann.
Sú litla er sífellt að verða betri í að ganga. Nú getur hún tekið fimm eða sex skref í einu og er ægilega montin í hvert sinn. Stóra systir hvetur litlu systur áfram af miklum móð, styður við hana og grípur hana ef hún dettur.
Þórdís Ólöf er alltaf að læra nýja og nýja leiki. Þessa dagana er feluleikurinn vinsæll en henni finnst líka mjög gaman að setja dót ofan í fötur og kassa. Við rekumst á alls konar dóterí ofan í furðulegustu ílátum. Þá hefur Þórdís verið á ferðinni.
Nú er lífið fallið í fastar skorður eftir sumarfríið. Áslaug Edda var ánægð að byrja á leikskólanum aftur í síðustu viku og við höfðum öll gott af að komast aftur í rútínu eftir regluleysi sumarleyfisins. Þórdís Ólöf byrjaði aftur í ungbarnasundinu eftir frí en líklega verður þetta síðasti mánuðurinn hjá okkur á námskeiðinu hans Snorra. Mér sýnist sú litla vera orðin fullnuma í greininni auk þess sem hún er orðin elst í hópnum.
Þórdís Ólöf er alltaf að verða duglegri að labba meðfram. Hún ýtir á undan sér stólum, kollum og dúkkuvögnum og kemst þannig leikandi um alla íbúðina. Auk þess á hún gönguvagn sem er mjög góður fyrir hana. Þórdísi finnst gaman að fara á róló, vegasölt og rólur eru í uppáhaldi og rennibrautir er skemmtilegar þegar maður kemst stórslysalaust niður.
Áslaug Edda stendur í mikilli sjálfstæðisbaráttu þessa dagana, vill gera allt sjálf og verður stundum hundpirruð á mömmunni sem er alltaf að skipta sér af henni. Yfirleitt er hún nú samt samvinnuþýð og maður má alveg "hjálpa" henni við tannburstun og fleira.
Stelpurnar fengu "nýtt" herbergi um daginn. Við máluðum, settum upp gardínur, keyptum sætar myndir á veggina, mottur á gólfin og umröðuðum húsgögnunum. Við sama tækifæri var rúmið hennar Þórdísar sett inn í herbergið og gengur yfirfærslan ágætlega.